XIX Śląski Dzień Skupienia Grup Modlitwy św. Ojca Pio - Parafia św. Klemensa w Lędzinach

Na szczycie Góry Klimont stoi stary kościół. Jego kamienne mury pamiętają czasy, kiedy przez te ziemie przechodzili kupcy, pielgrzymi i rycerze. Ludzie wspinają się na Górę Kimont, przychodzą do kościoła aby się modlić i patrzeć na domy, pola i lasy Górnego Śląska. Wzgórze jest symbolem pamięci o ludziach, którzy tu żyli, modlili się i pracowali przez setki lat. Kościół wybudowany jest w stylu barokowym, a jednym z bardzo cennych elementów wnętrza jest chrzcielnica pochodząca z 1657 roku.
Następnie uczestnicy spotkania wysłuchali konferencji pt. „Wiara – Nadzieja - Miłość i ich symbole krzyż – kotwica –serce” wygłoszonej przez ks. Klima. Do każdego zagadnienia dopasował on słowa św. Ojca Pio. Jedno z pytań, które poruszyło sumienia i serca słuchaczy brzmiało: „Jak wygląda moja wiara, gdy nikt nie patrzy. Czy moja wiara jest moją pasją czy tylko działaniem na pokaz”.
Następnie był najważniejszy punkt Dnia Skupienia, Msza święta, której przewodniczył ksiądz biskup Adam Wodarczyk. W koncelebrze uczestniczyło wielu księży, którzy przybyli na spotkanie, jako opiekunowie G.M. ś. Ojca Pio z różnych parafii, (wraz z ks. proboszczem parafii pw. św.Ojca Pio w Tychach Mąkołowcu).
W homilii ks. biskup odniósł się do przypowieści z Ewangelii o synu marnotrawnym, Szczególną uwagę zwrócił na ojca miłosiernego, który z miłością przywitał powracającego syna marnotrawnego. Takim miłosiernym ojcem był św. Ojciec Pio, który niestrudzenie codziennie wiele godzin spędzał w konfesjonale, aby każdy mógł się wyspowiadać i wrócić w ramiona miłosiernego Boga. Ks. biskup przypomniał, że modlitwa, Eucharystia i Komunia św. to podstawa działania każdej Grupy Modlitwy św. Ojca Pio. Na koniec Mszy św. uczestnicy otrzymali Błogosławieństwo od ks. biskupa.
Dzień Skupienia zakończył się odprawieniem Drogi Krzyżowej prowadzonej przez członków G.M. św. Ojca Pio z tyskiej parafii pw. św. Ojca Pio, jedynej parafii pod tym wezwaniem w archidiecezji katowickiej.
Tak duchowo ubogaceni uczestnicy XIX Dnia Skupienia udali się na posiłek i tam między członkami Grup odbywały się rozmowy, wymiana doświadczeń i refleksji z przeżytego dnia.

Diecezjalna Animatorka G.M. św. Ojca Pio
Ewa Szweda

MÓJ PRZYJACIEL OJCIEC PIO, ŚWIADECTWO

„Zobaczyłem siebie w wizji sprzed stu lat,
Ojciec Pio pojawił się w moim życiu nieoczekiwanie.
Wiedziałem o nim wcześniej, ale nie byłem z nim w żaden sposób związany.
Od kiedy wkradł się w moje życie, służę mu pomocą...”
(Tekst Andrzej Dorociak)

Chociaż byłem katolikiem, nie miałem pewności, co do istnienia Boga. Dopiero w pewnym momencie życia zrozumiałem, że On naprawdę istnieje i otrzymałem łaskę Jego głębszego poznania. Czekałem, co wydarzy się dalej.
Ciepłe wezwanie
W lipcu 2016 roku pojawiła się okazja wyjazdu na pielgrzymkę do Włoch z bogatym programem, który obejmował niemalże wszystkie najważniejsze miejsca kultu religijnego. Pojechałem na nią bez większych oczekiwań. Podczas zbliżania się do San Giovanni Rotondo ksiądz zaczął opowiadać o cudach, jakie tam się dzieją, między innymi o tym, że ludzie przybywający do grobu Ojca Pio czują swoiste ciepło. Upewniłem się o tym już chwilę później, podczas zwiedzania. Przy sarkofagu z ciałem Ojca Pio tłoczyli się ludzie, wystawiali ręce i dotykali osłaniającej go szyby. Zrobiłem tak samo i wtedy poczułem... ciepło, które przeszło mi przez rękę. Pomodliłem się i pomyślałem, że czeka mnie jakaś zmiana w życiu...
(całe świadectwo w „Głosie Ojca Pio” [GOP 158/2/2026])